اینکوترمز (آخرین ویرایش)

آخرین ویرایش قواعد **اینکوترمز (Incoterms)**، نسخه **۲۰۲۰ (Incoterms 2020)** است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) منتشر شده است. این قواعد جایگزین نسخه ۲۰۱۰ شده و هدف از به‌روزرسانی آن‌ها، تطبیق با تغییرات در شیوه‌های حمل‌ونقل مدرن و شفاف‌تر کردن مسئولیت‌ها و هزینه‌ها میان خریدار و فروشنده است.

در ادامه، ابتدا این قواعد را طبق دسته‌بندی استاندارد شرح می‌دهم و سپس تفاوت‌های اصلی آن با نسخه‌های قبلی را بررسی می‌کنیم.

—

### ۱. شرح کامل قواعد اینکوترمز ۲۰۲۰ (دسته‌بندی شده)

این قواعد به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: **قواعد برای هر نوع حمل‌ونقل** و **قواعد مخصوص حمل‌ونقل دریایی**.

#### الف) قواعد برای هر نوع حمل‌ونقل (Multimodal – از راه زمینی، هوایی، ریلی یا ترکیبی)

۱. **EXW (Ex Works – تحویل درب کارخانه):**

– حداقل مسئولیت برای فروشنده. فروشنده فقط کالا را در محل خود (کارخانه/انبار) آماده می‌کند. تمام هزینه‌ها و ریسک‌ها (بارگیری، ترخیص صادرات، حمل) از لحظه خروج کالا از درب کارخانه بر عهده خریدار است.

۲. **FCA (Free Carrier – تحویل به شرکت حمل‌کننده):**

– فروشنده کالا را در محل مشخص شده (معمولاً انبار خود یا محل دیگری) تحویل شرکت حمل‌کننده (Carrier) می‌دهد. اگر محل تحویل انبار فروشنده باشد، فروشنده مسئول بارگیری است؛ در غیر این صورت، خریدار مسئول بارگیری است.

۳. **CPT (Carriage Paid To – حمل شده تا مقصد):**

– فروشنده هزینه حمل کالا تا مقصد مشخص شده را پرداخت می‌کند، اما **ریسک** انتقال کالا از زمانی که کالا به اولین شرکت حمل‌کننده تحویل داده می‌شود، به خریدار منتقل می‌شود.

۴. **CIP (Carriage and Insurance Paid To – حمل و بیمه شده تا مقصد):**

– مشابه CPT است، با این تفاوت که فروشنده موظف است **بیمه نامه** نیز تهیه کند. (در نسخه ۲۰۲۰، سطح پوشش بیمه در این قاعده ارتقا یافته است).

۵. **DAP (Delivered at Place – تحویل در محل):**

– فروشنده کالا را در مکان مشخص شده (بدون تخلیه از وسیله نقلیه) به خریدار تحویل می‌دهد. ریسک و هزینه تا رسیدن کالا به محل مقصد بر عهده فروشنده است.

۶. **DPU (Delivered at Place Unloaded – تحویل در محل پس از تخلیه):**

– *(جایگزین DAT در نسخه ۲۰۱۰)*. فروشنده کالا را به مقصد می‌برد و **مسئول تخلیه کالا** از وسیله نقلیه نیز هست. ریسک تا لحظه تخلیه با فروشنده است.

۷. **DDP (Delivered Duty Paid – تحویل با پرداخت حقوق ورودی):**

– حداکثر مسئولیت برای فروشنده. فروشنده تمام هزینه‌ها، ریسک‌ها و حتی **ترخیص گمرکی و پرداخت حقوق ورودی/مالیات** در کشور مقصد را بر عهده دارد.

#### ب) قواعد مخصوص حمل‌ونقل دریایی و آبراهی (Sea & Inland Waterway)

۸. **FAS (Free Alongside Ship – تحویل در کنار کشتی):**

– فروشنده کالا را در کنار کشتی در بندر مبدأ قرار می‌دهد. از آن لحظه ریسک و هزینه بر عهده خریدار است.

۹. **FOB (Free On Board – تحویل روی عرشه کشتی):**

– فروشنده کالا را روی عرشه کشتی در بندر مبدأ قرار می‌دهد. ریسک از لحظه‌ای که کالا روی کشتی قرار می‌گیرد، به خریدار منتقل می‌شود.

۱۰. **CFR (Cost and Freight – هزینه و کرایه حمل):**

– فروشنده هزینه حمل کالا تا بندر مقصد را می‌پردازد، اما ریسک انتقال کالا از زمانی که کالا روی کشتی در بندر مبدأ قرار می‌گیرد، با خریدار است.

۱۱. **CIF (Cost, Insurance and Freight – هزینه، بیمه و کرایه حمل):**

– مشابه CFR است، با این تفاوت که فروشنده موظف است **بیمه کالا** را نیز تهیه کند.

SPICOTEJARAT.COM
international trading company
TYPES OF INCOTERMS 2020

### ۲. تفاوت‌های اصلی نسخه ۲۰۲۰ با نسخه‌های قبلی (به‌ویژه ۲۰۱۰)

تغییرات در این نسخه بیشتر از آنکه ساختار را تغییر دهند، به دنبال **شفافیت** و **رفع ابهام** بوده‌اند:

#### ۱. تغییر DAT به DPU (تغییر نام و مفهوم)

در نسخه ۲۰۱۰ اصطلاح **DAT** (Delivered at Terminal) وجود داشت که یعنی کالا در یک ترمینال تحویل داده شود. در نسخه ۲۰۲۰، این اصطلاح به **DPU** تغییر یافت تا نشان دهد محل تحویل حتماً نباید “ترمینال” باشد؛ بلکه می‌تواند هر مکانی (حتی سایت مشتری) باشد، به شرطی که فروشنده کالا را **تخلیه** کند.

#### ۲. تغییر در سطح پوشش بیمه (CIP vs CIF)

این یکی از مهم‌ترین تفاوت‌هاست:

– در **CIF** (که معمولاً برای کالاهای فله دریایی است)، فروشنده فقط نیاز به تهیه یک بیمه‌نامه با **حداقل پوشش** (Clause C) دارد.

– در **CIP** (که برای کالاهای کانتینری و چندوجهی است)، در نسخه ۲۰۲۰ الزامات تغییر کرد و فروشنده باید بیمه‌نامه‌ای با **حداکثر پوشش** (Clause A – All Risks) تهیه کند. این کار برای محافظت بهتر از خریداران در حمل‌ونقلی که کالا در آن بین چند وسیله نقلیه جابه‌جا می‌شود، انجام شد.

#### ۳. شفاف‌سازی در مورد FCA و بارگیری (Bill of Lading)

در تجارت‌های کانتینری، اغلب خریدار از شرکت حمل می‌خواهد که پس از بارگیری، یک “بارنامه دریا” (Bill of Lading) با ذکر عبارت “On Board” به فروشنده بدهد تا فروشنده بتواند از بانک پول خود را دریافت کند. در نسخه ۲۰۲۰، در قاعده **FCA**، گزینه‌ای اضافه شده که خریدار می‌تواند به شرکت حمل دستور دهد تا چنین بارنامه‌ای را برای فروشنده صادر کند.

#### ۴. امنیت در زنجیره حمل‌ونقل

نسخه ۲۰۲۰ بر الزامات مربوط به **امنیت** (Security-related requirements) در طول فرآیند حمل‌ونقل و هزینه‌های مربوط به آن (مانند اسکن کانتینرها) تاکید بیشتری کرده است تا مسئولیت هر طرف در قبال الزامات امنیتی گمرکی روشن‌تر شود.

#### ۵. استفاده بهتر از تجهیزات خودران (Autonomous Vehicles)

هرچند به طور مستقیم در متن نیست، اما با گسترش تکنولوژی، این قواعد طوری بازنگری شده‌اند که با حمل‌ونقل‌های مدرن و خودکار سازگاری بیشتری داشته باشند.

### خلاصه برای تصمیم‌گیری سریع:

– اگر می‌خواهید **کمترین ریسک** را داشته باشید (خریدار): به دنبال **DDP** یا **DAP** باشید.

– اگر می‌خواهید **کمترین مسئولیت** را داشته باشید (فروشنده): به دنبال **EXW** باشید.

– اگر از **حمل دریایی کانتینری** استفاده می‌کنید: حتماً از **FOB** یا **CIF** استفاده کنید.

– اگر از **حمل چندوجهی (هوا، زمین، دریا)** استفاده می‌کنید: از **FCA**، **CPT** یا **CIP** استفاده کنید.